Epstein Władysław (1838–1910), inżynier, członek Rządu Narodowego w r. 1863. Pochodził ze znanej rodziny kapitalistów warszawskich. Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie wyjechał za granicę, oddał się studiom technicznym i już w 21. roku życia otrzymał dyplom inżyniera w paryskiej »École des mines«. W ruchu powstańczym w ll. 1861–4 miał żywy udział. Za rządów ostatniego naczelnika Warszawy Aleksandra Waszkowskiego należał do tzw. Rady Referentów Skarbowych jako referent Wydziału II. Dekretem Wydziału Skarbu Rządu Narodowego ustanowiono tzw. pożyczkę, jaką mieli składać kapitaliści od swoich majątków. E. chcąc się popisać swoimi znajomościami wypełniał wygórowanymi sumami blankiety z nazwiskami znajomych mu bogaczy. Przez to się ośmieszył i musiał z Rady ustąpić. Wkrótce aresztowany i osadzony w cytadeli, skazany został na ciężkie roboty na lat cztery i na pozbawienie praw stanu. Namiestnik Berg zmniejszył mu karę na rok więzienia w kazamatach Modlina. Umarł w Warszawie w pierwszych dniach sierpnia 1910 r.

Cederbaum H., Wyroki audytoriatu polowego (wyrok 178); Jabłoński H., Aleksander Waszkowski, W. 1937; Nekrolog w »Słowie Polskim« nr 395 z d. 26 VIII 1910.

Justyn Sokulski